مشاوره آنلاین
آموزش

شرایط حضانت فرزند چیست؟

حضانت از نظر لغوی به معنای حفظ و نگهداری و پرورش دادن است. اما در اصطلاح حضانت به نگهداری و تربیت فرزند اعم از تربیت مادی و معنوی که شامل هر اقدامی که لازمه ادامه حیات و پرورش روح و جسم او باشد گفته می شود. اگر چه ظاهرا حضانت بیشتر مربوط به تامین سلامت جسمی و وضعیت جسمانی و فیزیکی کودک است اما ویژگی های روحی و اخلاقی و تربیتی او نیز باید مد نظر قرار گیرد. چون شخصیت و ابعاد مختلف آن در دوران کودکی شکل می گیرد. در واقع حضانت اقتداری است که قانونگذار به منظور نگهداری و تربیت اطفال، به پدر و مادر آنان اعطا کرده است. رشد هر کودکی چه از لحاظ عقلی چه از لحاظ شخصیتی چه از لحاظ روانی در پناه خانواده شکل می‌گیرد. در این بنیاد امن خانواده کودک می‌تواند احساس خوشبختی داشته باشد. از آنجایی که کودکان بی دفاع‌ترین افراد جامعه هستند، قانون برای آن‌ها موادی را در قالب شرایط حضانت فرزند در نظر گرفته است. در این مقاله می خواهیم به بررسی حضانت کودکان در شرایط مختلف بپردازیم.

حضانت چه قوانین و شرایطی دارد؟

در مواد ۴۷-۴۰ قانون جدید حمایت از خانواده و ۱۱۷۹-۱۱۶۸ قانون مدنی در مورد نگهداری و پرورش اطفال به طور واضح صحبت کرده است. باید توجه ویژه ای داشت که حضانت بیشتر به پرورش جسمانی کودک تعلق می گیرد و بعضی از محدودیت هایی که در قانون حضانت دیده میشود، شامل مسائل تربیتی و پرورش اخلاقی کودک نمی شود. بنا بر قوانین کشور ما یعنی جمهوری اسلامی ایران، سن بلوغ، به عنوان عامل محدودیت سنی حضانت طفل معرفی می شود حضانت کودک قبل از طلاق والدین به عهده هر دو والدین است مگر آنکه یکی از آنها از مسئولیت خطیر حضانت سرباز زند یا فوت کند.
سن حضانت فرزندان در دختران ۹ سال و برای پسران سن ۱۵ سال می باشد. این بدین معنی است که والدین یا هر کسی که حضانت کودک به او سپرده شود، تا قبل از این سن حق ترک مسئولیت های خود در قبال کودک را ندارد. روند معمول به این صورت است که حضانت طفل بر عهده والدین می باشد، مگر اینکه قانون یک نفر یا هر دو نفر والدین را واجد شرایط حضانت کودک نداند.
با توجه به فقه اسلامی و ماده 1192 قانون مدنی، گفته می شود که شرط پذیرفتن مسئولیت حضانت توسط پدر و مادر معتقد بودن به دین مبین اسلام است. بنابراین، کافر شدن یکی از والدین سبب از بین رفتن حق حضانت خواهد شد. یکی دیگر از شرایط حضانت فرزندان، عدم ابتلا به بیماری های واگیردار است. اگر پدر و یا مادر که حضانت را بر عهده دارند به بیماری واگیردار مانند سل مبتلا شوند و بیم سرایت آن برای فرزند وجود داشته باشد، حق حضانت از او گرفته می شود. نکته ی دیگری که باید به آن توجه کرد این است که اگر در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی کسی که حضانت با اوست ، صحت جسمانی یا تربیت اخلاقی کودک به خطر بیفتد، دادگاه می بایست حضانت را به شخص دیگری واگذار کند.

بعد از طلاق حضانت فرزند چگونه انجام می شود؟

در صورتی که والدین طفل از یکدیگر جدا شوند و طلاق بگیرند، الویت نگهداری پسران و دختران تا ۷ سالگی با مادر است. پس از هفت سالگی به طور قانونی حضانت کودک به پدر محول می شود، مگر اینکه والدین کودک در مورد مسئله حضانت با یکدیگر اختلاف داشته باشند که در این صورت دادگاه درباره حضانت تصمیم می گیرد. اگر پدر مسئله ای مانند اعتیاد یا هر چیز دیگری که برای حضانت مشکل ساز باشد، داشته باشد حضانت طفل پس از ۷ سالگی به مادر داده می شود. این حکم تا زمانی پابرجاست که کودک به سن بلوغ برسد. پس از آن خود فرزند یایستی درباره ادامه زندگی اش با هریک از والدین تصمیم بگیرد. در هر صورت، پدر وظیفه تأمین مخارج وی را بر عهده دارد.

شرایط حضانت بعد از طلاق توافقی

با استناد به ماده ۲۹ قانون حمایت از خانواده، دادگاه موظف است در مورد حضانت فرزندان در هر نوع طلاقی تصمیم گیری کند. چنانچه والدین به طور توافقی طلاق بگیرند و دختر کمتر از ۹ سال و پسر کمتر از ۱۵ سال داشته باشند باید در مورد حق حضانت فرزندان، میزان ملاقات طرف مقابل با فرزندان، پرداخت نفقه به فرزندان و میزان نفقه به توافق برسند. البته لازم به ذکراست که دادگاه موظف است در مورد تعیین حضانت فرزندان بعد از طلاق، مصلحت آن‌ها را در نظر داشته باشد. در قوانین طلاق و حضانت فرزندان، حضانت طفل از مادری که مجددا ازدواج کند، گرفته می‌شود و به پدر کودک داده می‌شود. اما در طلاق توافقی که والدین باهم به توافق رسیده اند، فرزندان می‌توانند پس از ازدواج مادر نیز کماکان تحت حضانت وی زندگی کنند.

اگر والدین فوت کنند حضانت چگونه انجام می شود؟

بدیهی است در صورت فوت یکی از والدین حضانت طفل با والد زنده است. این بدین معنی است که حضانت فرزند پس از فوت پدر با مادر است مگر آنکه دادگاه پس از دادخواست ولی قهری، مصلحت اعطای حضانت طفل به مادر را تشخیص ندهد. در صورتی که هر دوی والدین فوت کرده باشند، حق حضانت فرزند بر عهده جد پدری و در صورت فقدان وی بر عهده نزدیکترین خویشاوندان به ترتیب ارث می باشد.

قانون جدید حضانت چیست؟

حق حضانت فرزند پسر بنابر قانون مدنی مصوب ۱۳۱۴ ماده ۱۱۶۹ محدوده سنی حضانت طفل پسر توسط مادر را تا ۲ سال عنوان نموده بود. اما با تغییرات ایجاد شده و وضع قانون جدید حضانت فرزند مصوب سال ۱۳۸۲، حضانت فرزند دختر و پسر هر دو تا سن ۷ سالگی به مادر واگذار شده است.

نویسنده

admin

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *